Feeëriek

Feeëriek

Tussen alle festivaldrukte van de zomer is er elk jaar een kleinschalig Brussels evenement dat uit de band springt. Eind augustus is er namelijk het 5-daagse evenement ‘Feeërien’: 2 groepen die bekend staan om hun ingetogen muziek krijgen de kans om op te treden in de kiosk te midden van het Warandepark. De organisatie gebeurt door dezelfde mensen achter de AB en dat is er aan te merken: op vlak van podium, licht of geluid valt er geen greintje amateurisme te bespeuren. Bovendien maken ze dankbaar gebruik van de prachtige locatie door er met sfeerlichtjes, discoballen in de bomen en rookmachines er een van de meest sfeervolle festival(letje)s van België van te maken.

Marble Sounds, een Vlaamse/Brussels collectief opende dag 1. Spijtig genoeg hebben deze heren en dame weinig te bieden: we hoorden vooral veel van hetzelfde, met te weinig relief en songs die konden boeien. Uitzonderingen waren ‘A new breeze’ en vooral ‘The time to sleep’, het enige nummer dat ik op voorhand al had gehoord en tevens ook het enige dat écht goed is, om niet te zeggen uitstekend. Het vijftal bleek uiteindelijk niet meer dan een licht voorprogramma voor Isbells, dat met ‘Reunite’ en ‘As long as it takes’ al zeker twee prachtige liedjes in hun repertoire hadden. Ondertussen weten we wel beter, ze hebben er namelijk nog veel meer: ‘My Apologies’ geschreven door frontman Gaëtan Vandewoude als slaapliedje voor zijn zoontje moeten ze gewoon als single uitbrengen. Na 50 mooie minuten van vervoering en enkele minder mooie regenbuien, waarbij de bomen van het Warandepark bewezen dat ze er niet enkel voor de sfeer staan, keerden we in ieder geval tevreden kotwaarts over een eerste Feeëriëndag.

Dinsdag stond Amatorski op het programma en de verwachtingen rond hun waren op zijn zachts gezegd hooggespannen: een opgemerkte passage op Humo’s rock rally, grijsgedraaid op een massa radiostations en volop aangeprezen in alle media werd elke vierkante meter ingepalmd. Met hun EP ‘Same Stars we Shared’ van enkele maanden geleden konden ze dus al overtuigen, op het podium van de kiosk deden ze dat nog veel meer. Hun normale bezetting van 4 personen werd voor de gelegenheid versterkt met 3 blazers, die meer volume en afwisseling toevoegden, al was het evenwicht soms wat zoek. We hoorden ook een heleboel nieuwe nummers, waarvan de meeste gelukkig niet moesten onderdoen voor hun eerdere werk. Inne Eysermans zal wel nooit een superzangeres worden, maar niemand die daar om maalt. Amatorski heeft een héél mooie toekomst in het vooruitzicht. De tweede groep van de avond, DAAU lieten we aan ons voorbijgaan bij gebrek aan companie die de dag erna géén examen had.

Tussen alle sfeermakers in het Warandepark stond er ook nog iets heel anders geprogrammeerd: in Cinematek kwam de Belgische indie-rockgroep The Sedan Vault hun kortfilm ‘Vanguard’ voorstellen, die speciaal werd gemaakt als beeldcomponent bij hun tweede, gelijknamige album. Kortfilm is eigenlijk niet het juiste woord, want hoe noem je een geanimeerde slideshow die een kortverhaal verteld? Drums, synthesizers en computers creëerden agressieve wereld van soundscaping, die bij momenten zeer scherp uit de hoek kwam en bovendien ondersteund werd door een bescheiden lichtshow. Best raar om dat te zien in een bioscoopzaal. Een topper zou ik dit niet noemen, maar geslaagd was het alleszins.

De optredens van woensdag, donderdag en vrijdag heb ik niet meer meegemaakt. Hopelijk is mijn 2e zit volgend jaar wat minder/niet gevuld, want dan doe ik ze gewoon allemaal. Niet onbelangrijk: alle optredens zijn volledig gratis.